+855 88 286 3333

The 150,000 Riel worth ?

150,000 Riel worth?

        People often say, if you have the opportunity to Cambodia, where you cannot ignore is Siem Reap. There is a combination of traditional features through ancient works such as Angkor Temples and modern space, crowded at night in the market for the West. Then on that trip, I decided to go to Siem Reap province.


         Immediately after landing at the airport in Phnom Penh, I followed the instructions of the local people to catch the car down Siem Reap. The journey from Phnom Penh to Siem Reap takes over 6 hours. I have set up a lot of plans for this two-days trip. Which is to explore the temples of Angkor, Banteay Srei temple; Admire the beauty of the famous Linga River; Join the lively party at Pub Street; … But the joy that was not kicked off was extinguished as soon as I landed on Siem Reap.

         As I struggled with the pile of luggage, I discovered that the bag had disappeared. Confused, anxious, I felt like everything was falling apart. Money, identity papers, including the phone I put in the bag. Do not say how to travel how, back home is also a major obstacle.

         I thought the thief had stolen my bag. However now I realize that the sky is dark. “I have to find someone to help!” since I am not fluent in English, I am almost helpless. I do not know the local language, do not know the way, how to contact the consulate now?

         Then in the most desperate, the worst thoughts about this country filled my mind, when I met the benefactor of my life. An old man with dark skin, sunburn, he had spoke locally, so I did not understand what he said about. However, with his gaze, I almost understood he knew I was in trouble and wanted to help. I also tried to explain to him my condition, but he did not seem to understand well. He struggled with his old, tattered bag for a long time. I do not know what he wants to do, I waiting.

         Then he pulled out a pile of money in his pocket and put all the money in my palm, he took my hand with compassionate eyes. His eyes filled with love in less than 30 seconds but it tightened my heart.

From a stranger I get the sharing, helping even we do not know each other. We are meeting, understanding what is the enemy is saying or not. If there is in Vietnam, when I fall into this miserable situation, whether I have received the sympathy, sharing like this or just receive the eye of a croaking “this guy is a scammer”?

         I put my finger on my hand and point to him, signaling him to give me a phone number or address so I can send it back home. He pushed his hand away and then went away. His shadow stretches along the dim light of this Siem Reap town. This gesture of mine made me once more touched. I counted his money, 150,000 riel, there is just enough for a return trip to Phnom Penh. I quickly took the bus back to Phnom Penh City in order to contact the Vietnamese Consulate, asking for help. The man did not hesitate to give me all the money he had.

         Arriving in Phnom Penh was at midnight. I found a sleeping place along the road and waited until morning to contact the consulate. The next day, the consular office helped me to issue a travel document and financial aid to return home. The end of the trip there has not discovered anything about Cambodia. I cannot forget the loving help from a stranger. The money is only worth a trip, but for him is a fortune. Then when I want to return, he did not hesitate to refuse immediately. The excitement does not count with a customer as far as me, who is in the world?



150,000 Riel worth?

ប្រជាជនតែងតែនិយាយថាប្រសិនបើអ្នកមានឱកាសទៅប្រទេសកម្ពុជាកន្លែងដែល អ្នកមិនអាចរំលងបាននោះគឺសៀមរាប។
ដោយសារមានជាការរួមបញ្ចូលគ្នានៃលក្ខណៈប្រពៃណីតាមរយៈអគារបុរាណក៏ដូចជាប្រាសាទអង្គរនិងកន្លែងទំនើបផ្សេៗដែលមានមនុស្សច្រើនកកកុញនៅពេលយប់គឺនៅផ្សាររាត្រីភាគខាងលិច។ បន្ទាប់មកក្នុងអំឡុងពេលធ្វើដំណើរខ្ញុំសំរេចចិត្តទៅសៀមរាប។


ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីយន្តហោះចុះចតនៅឯព្រលាននៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញខ្ញុំបានដើរតាមទិសដៅរបស់ប្រជាជននៅក្នុងតំបន់ ដើម្បីរង់ចាំរថយន្តធ្វើដំណើរទៅខេត្តសៀមរាប។ ការធ្វើដំណើរពីភ្នំពេញទៅខេត្តសៀមរាបចំណាយពេលជាង 6 ម៉ោង។ ខ្ញុំបានបង្កើតគំរោងជាច្រើនសម្រាប់ដំណើរកំសាន្តរយ:ពីរថ្ងៃនេះដែលមាន ដូចជាប្រាសាទអង្គរ ប្រាសាទបន្ទាយស្រីជាដើម។ ខ្ញុំពិតជាស្ញប់ស្ញែញពីភាពស្រស់ស្អាតនៃទន្លេ Linga ដ៏ល្បីល្បាញ ហើយខ្ញុំក៏បានចូលរួមពិធីជប់លៀងមួយនៅ Pub Street ប៉ុន្តែភាពសប្បាយរីករាយបានត្រូវរលត់ភ្លាមៗនៅពេលដែលរថយន្តរបស់ខ្ញុំមកដល់ខេត្តសៀមរាប។

នៅពេលខ្ញុំកពុងរៀបចំឥវ៉ាន់ខ្ញុំមិនដឹងថាកាបូបលុយរបស់ខ្ញុំបានបាត់តាំងពីពេលណា? អារម្មណ៍ ច្របូកច្របល់អន្ទះអន្ទែង ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាអ្វីៗត្រូវបានបំផ្លាញគ្មានសល់ដូចជា ប្រាក់ លិខិតសម្គាល់អត្តសញ្ញាណ រួមទាំងទូរស័ព្ទដែលខ្ញុំបានដាក់នៅក្នុងហោប៉ៅរបស់ខ្ញុំ។ កុំនិយាយអំពីដំណើរកំសាន្ត ឥឡូវនេះសូម្បីតែចង់ត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញក៏ជាឧបសគ្គដ៏ធំមួយផងដែរ។
បុរសវ័យចំណាស់ម្នាក់ស្បែកខ្មៅគាត់និយាយភាសាខ្មែរ ដូច្នេះខ្ញុំមិនយល់ទេ។ ប៉ុន្តែមើលតាមកែវភ្នែករបស់គាត់ គឺគាត់ដឹងថាខ្ញុំមានបញ្ហាហើយត្រូវការជំនួយ។ ខ្ញុំក៏ព្យាយាមពន្យល់គាត់អំពីស្ថានភាពរបស់ខ្ញុំដែរប៉ុន្តែគាត់ហាក់ដូចជាមិនយល់។ ក្នុងពេលនោះគាត់ស្វែងរកអ្វីមួយនៅក្នុងកាបូបចាស់របស់គាត់។ ខ្ញុំមិនដឹងថាគាត់ចង់ធ្វើអ្វីទេគ្រាន់តែរង់ចាំ បន្ទាប់មកគាត់បានដកប្រាក់ក្នុងកាបូបហើយដាក់ប្រាក់ចូលក្នុងបាតដៃរបស់ខ្ញុំ កែវភ្នែករបស់គាត់ពោរពេញទៅដោយការស្រឡាញ់អាណិតអាសូរ ក្នុងរយៈពេល 30 វិនាទីប៉ុន្តែវាធ្វើឱ្យបេះដូងខ្ញុំរបស់ខ្ញុំតានតឹង។

ពីជនចម្លែកម្នាក់ខ្ញុំទទួលបានជំនួយទោះបីជាយើងមិនធ្លាប់ស្គាល់គ្នាក៏ដោយ ប្រសិនបើនៅប្រទេសវៀតណាមវិញពេលនេះខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពដ៏លំបាកតើខ្ញុំនឹងទទួលបានការអាណិតអាសូរចែករំលែកដូចនេះដែរឬទេ? ឬគិតគេថាខ្ញុំជាមនុស្សកុហកបោកប្រាស់?
ខ្ញុំបានធ្វើសញ្ញាឱ្យគាត់ប្រាប់ខ្ញុំនូវលេខទូរស័ព្ទឬអាសយដ្ឋានណាមួយពេលខ្ញុំទៅដល់ផ្ទះខ្ញុំអាចផ្ញើប្រាក់ទៅគាត់វិញ។ ពេលនោះគាត់បានធ្វើជាសញ្ញាបង្ហាញថាមិនចាំបាច់ទេ។ បន្តិចក្រោយមករូបរាងរបស់គាត់ក៏បានបាត់បង់តាមពន្លឺរបស់ព្រះអាទិត្យនៃក្រុងសៀមរាប។ កាយវិការនេះបានធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍រំភើបម្តងទៀត។

ខ្ញុំបានរាប់លុយរបស់គាត់ 150.000 រៀលគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទិញសំបុត្រមួយត្រឡប់ទៅទីក្រុងភ្នំពេញវិញភ្លាមដើម្បីទាក់ទងទៅស្ថានទូតវៀតណាមដើម្បីសុំជំនួយ។
ខ្ញុំបានមកដល់រាជធានីភ្នំពេញនៅពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ។ ខ្ញុំបានរកឃើញកន្លែងសម្រាកនៅតាមដងផ្លូវដើម្បីរង់ចាំ រហូតដល់ព្រឹកដើម្បីទាក់ទងស្ថានទូត។ ថ្ងៃបន្ទាប់មន្ត្រីការិយាល័យស្ថានទូតបានជួយខ្ញុំរៀបចំឯកសារធ្វើដំណើរនិងប្រាក់ខ្លះៗដើម្បីធ្វើដំណើរត្រលប់មកផ្ទះវិញ។

ចុងបញ្ចប់នៃដំណើរទស្សនកិច្ចនេះមិនបានរកឃើញអ្វីអំពីប្រទេសកម្ពុជាឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយរឿងដែលមិនអាចបំភ្លេចបានបំផុតនោះគឺការទទួលបានជំនួយពីមនុស្សដែលមិនធ្លាប់ស្គាល់គ្នា ចំនួនទឹកប្រាក់គឺមានតំលៃត្រឹមតែសំបុត្ររថយន្តតែប៉ុណ្ណោះប៉ុន្តែសម្រាប់គាត់វិញគឺជាលុយទាំងអស់ដែលគាត់មាន ខ្ញុំបានប្រាប់គាត់ថានឹងសងប្រាក់គាត់វិញនៅពេលដែលខ្ញុំត្រឡប់មកដល់ផ្ទះ ប៉ុន្តែគាត់បដិសេធមិនព្រមទទួលប្រាក់ទេ វាជាជំនួយដែលមិនទាមទារសំណងសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរម្នាក់ដូចជាខ្ញុំ។

Package Tour to Cambodia & Vietnam Please Contract:

Hotline: (855) 088.286.3333 | 092.18.3333

[email protected] | www.topasia.com.kh

Add: No84, St184, Phsar Kandal, Phnom Penh, Cambodia

2 thoughts on “The 150,000 Riel worth ?

  1. Charlesgug says:

    “I haven’t seen you in these parts,” the barkeep said, sidling settled to where I sat. “Personage’s Bao.” He stated it exuberantly, as if low-down of his exploits were shared by settlers hither many a ‚lan in Aeternum.

    He waved to a unimpassioned tun apart from us, and I returned his indication with a nod. He filled a glass and slid it to me across the stained red wood of the bench prior to continuing.

    “As a betting chains, I’d be assenting to wager a fair speck of enrich oneself you’re in Ebonscale Reach in search more than the wet one’s whistle and sights,” he said, eyes glancing from the sword sheathed on my cool to the capitulate slung across my back.


Leave a Reply

Your email address will not be published.